Demetrian Titus

Demetrian Titus jest Porucznikiem 2. Kompani Zakonu Ultramarines.

Demetrian jest jednym z najwspanialszych wojowników Ultramarines, który kieruje się odwagą i honorem, jak zresztą głosi credo jego Zakonu. W trakcie swojej służby, Titus został wyróżniony i został mianowany Kapitanem 2. Kompani, aż do niefortunnych wydarzeń na świecie-kuźni Graia. Będąc oskarżonym o korupcję Chaosu przez Inkwizycję, aby nie narazić na hańbę swoich braci i towarzyszy broni podczas obrony Grai, Titus oddał się w ręce Inkwizycji i przez następne dekady stał się członkiem Straży Śmierci. Po ponad wieku służby, udało się Mistrzowi Ultramarines wymusić przywrócenie Titusa do szeregów Ultramarines. Titus miał dołączyć do sił 2. Kompani, już jako Porucznik i przeszedł Rubikon Primaris, co uratowało go przed śmiercią od ran zadanych przez Tyranidy podczas ostatniej z misji w Watasze na Kadaku.

Historia[]

Początki[]

Choć historia Demetriana jest podobna do wielu innych Poruczników, czyli wspinanie się w rangach poprzez liczne walki od sierżanta dowodzącego oddziałem po jednego z głównych dowódców kompanii, Titus zdołał przerosnąć swoją obecną pozycję, bowiem w pewnym momencie został on Kapitanem, czyli głównym dowódcą całej Kompanii jeszcze przez tym nim został nim obecny Sevastus Acheran, a nawet jego poprzednik, Cato Sicarius.

Demetrian Titus urodził się na agri-świecie Tarentus około osiemdziesięciu lat przed inwazją Floty-Roju Behemoth na Macragge. Jako jedynak w skromnej rodzinie, Titus został wybrany spośród obiecujących młodych ludzi swojego pokolenia przez selekcjonerów Kompanii Zwiadowczej Zakonu, a następnie doskonalił się w każdym teście, który mu postawiono na drodze do zostania Astartes. Po nieco ponad pięćdziesięciu latach awansował w szeregach, aby stać się odznaczanym wojownikiem Drugiej Kompanii Ultramarines — jednej z najlepszych jednostek bojowych w całym Imperium.

Pierwsza Wojna Tyranidzka - sierżant Ultramarines[]

Druga Kompania za czasów Titusa jest często wzywana do walki w obronie Imperium, daleko od granic Ultramaru. Tak było, gdy bio-statki Floty-Roju Behemoth najechały królestwo Ultramarines podczas Pierwszej Wojny Tyranidzkiej, Titus był daleko od Macragge i nie mógł walczyć w obronie świata macierzystego swojego Zakonu. Astropatyczne sygnały alarmowe z trudem przedzierały się przez duszące efekty Cienia w Osnowie, ale kilka w końcu dotarło do oddalonych sił uderzeniowych Drugiej Kompanii, które ścigały się z powrotem do Ultramaru, aby wesprzeć swoich braci. Przybyli zbyt późno, aby wziąć udział w samej Bitwie o Macragge, ale byli częścią sił, które oczyściły pokonanych najeźdźców z innych światów Ultramaru.

Po bitwie o Macragge i straszliwych stratach poniesionych w walce z Tyranidami, Zakon musiał zostać odbudowany. Weterani 1. Kompanii zostali wymordowani, a Severus Agemman, ówczesny dowódca 2. Kompanii, został wybrany na następcę poległego Saula Invictusa jako Pierwszy Kapitan Zakonu. Lucian Trajan, starszy sierżant Agemmana, został awansowany do rangi Kapitana 2. Kompanii, a Titus miał zaszczyt służyć pod dowództwem Kapitana Trajana jako sierżant jego drużyny dowodzenia. Nowo sformowana 2. Kompania brała udział w wielu operacjach oczyszczania, aby oczyścić światy Ultramaru z zanieczyszczenia xenos, Sierżant Titus został wysłany przez Trajana, aby prowadził wiele drużyn szturmowych w celu wyeliminowania wszelkich odkrytych przez nich ocalałych rojów. To właśnie tutaj Titus rozwinął cechę, która stała się jego znakiem rozpoznawczym; studiowanie taktyki i strategii obcych wrogów ludzkości poprzez bezpośredni kontakt w walce wręcz. Tam, gdzie inni wyżsi rangą mogliby zadowolić się przeglądaniem danych z drugiej ręki i sprawozdań innych, aby dowiedzieć się, jak najlepiej walczyć ze swoimi wrogami, Titus od dawna cenił osobiste doświadczenie w tym, jak walczą xenos.

Trajan i Tytus walczyli razem przez prawie sto lat, a obaj rozkwitli pod okiem kapitana Agemmana. Chociaż niektórzy uważali, że Titus byłby doskonałym kapitanem, on zadowalał się swoim miejscem w kompanii i w Zakonie, pragnąc jedynie służyć swojemu kapitanowi i Imperatorowi w każdym zakresie, w jakim go poproszono. W przeciwieństwie do niego, w tym czasie Cato Sicarius, dumny syn szlachetnej rodziny Talassarian, spodziewał się, że zwolnione dowództwo w 8. Kompanii zostanie mu przyznane, tylko po to, by zobaczyć, jak zostało ono przyznane bratu w broni Sicariusa, Numitorowi. Sicarius musiał nauczyć się pokory, która przyszła naturalnie Tytusowi, zanim otrzymał zaszczyt dowodzenia kompanią w Ultramarines.

Bitwa o Beta-Arcturus - Kapitan Ultramarines[]

Być może dlatego, że wielokrotnie demonstrował bezinteresowną poświęcenie dla Zakonu ponad swoje ambicje, Titus osiągnął stopień kapitana przed Sicariusem - choć honor ten przyszedł wielkim kosztem. Druga Kompania Kapitana Trajana została obciążona zadaniem odpowiedzi na inwazję Aeldari na cywilizowany świat Beta Arcturus, który niegdyś był planetą imperium Aeldari. Siły zbrojne Światostatku Biel-Tan dały gubernatorowi Beta-Arcturus jeden lokalny dzień, czyli około dziewięciu godzin terrańskich, na wycofanie się z planety lub stawienie czoła gniewowi Eldarów. Ultramarines odpowiedzieli na astropatyczne wezwanie pomocy Beta-Arcturus osiem dni później, kiedy większość miast planety została spopielona przez mściwe armie Miecza Wiatru (znane z ich mowy jako Bahzhakhain) Asuryani. Krążownik uderzeniowy Sprawiedliwa Furia (ang. Righteous Fury) zaatakował statki Biel-Tan krążące wokół zagrożonego świata, jednocześnie wysyłając siły szturmowe liczące pół-kompanii pod dowództwem Trajana w kapsułach desantowych i kanonierkach Thunderhawk bezpośrednio w miejsce, gdzie znajdować się miał dowódca wroga.

Kapitan Trajan spotkał się z dowodzącą Autarchą inwazyjnych armii w pojedynku, w bezpośrednim pojedynku, i zgładził ją, gdy Titus poprowadził Oddział Dowodzenia Trajana przeciwko elitarnej ochronie Autarchy, Wojowników Aspektów eldarskich. Titus rozprawił się tego dnia z trzema śmiercionośnymi szermierzami, brutalnie przecinając ich zbroję z kości widmowej swoim warczącym mieczem łańcuchowym. Obcy zostali pokonani, ale w swojej złości schwytali jednego z braci bojowych Titusa podczas odwrotu, młodego wojownika imieniem Leandros. Z krwią Biel-Tan wciąż wysychającą na płycie jego pancerza, kapitan Trajan poprowadził kompanię bojową, aby odzyskać Leandrosa, rozkazując Titusowi zabezpieczenie pola bitwy i oczekiwanie na ich powrót. Podstępni Aeldari jednak wciągnęli Trajana w zasadzkę. Ujawniając ukryte siły, które jeszcze nie zostały zaangażowane w bitwę, mściwi Biel-Tani otoczyli Trajana i zamordowali go. Titus poprowadził kontratak, który odzyskał ciało Trajana i objął dowództwo nad siłą uderzeniową, która ostatecznie wypędziła obcych agresorów z Beta-Arcturus.

Inwazja na Graię i Inkwizycja[]

Tymczasowa tytuł kapitana dla Titusa wkrótce stał się oficjalnym, kiedy to Mistrz Zakonu Marneus Calgar przyznawał tą rangę Titusowi po tym, jak dostarczono ciało Trajana z powrotem na Macragge, aby pochować je w wielkim grobowcu w Fortecy Hery. Titus poprowadził następnie Drugą Kompanię do zwycięstwa po zwycięstwie przeciwko mutantom, obcym i heretykom. Wielu starszych Ultramarines, takich jak Pierwszy Kapitan Agemman i sam Mistrz Zakonu, uważało go za wzór pokory oczekiwanej od ich Zakonu, będąc jednocześnie wzorowym wojownikiem i strategiem. Dziesięć lat po objęciu dowództwa nad Drugą Kompanią, Kapitan Titus poprowadził siłę uderzeniową, aby odciążyć świat kuźni Graia, który został zaatakowany przez Orków Waaagh! Grimskulla (pl. Ponura Czacha), i jak się miało okazać, siły Chaosu pod przywództwem czempiona, Lorda/Czarnoksiężnika Nemrotha i jego bandę Kosmicznych Marines Chaosu. Nemroth chciał zdobyc tajemniczy artefakt, który pozwoliłby mu stać się demonicznym księciem. Titus wybrał dwóch spośród swojej Kompanii wojowników, którzy mieli mu towarzyszyć bezpośrednio w boju - Sierżanta weterana Sidonusa oraz brata bitewnego Leandrosa, Po wykazaniu niezwykłej odporności na korupcyjną moc Osnowy uwolnionej na Graii, Titus został zdradzony przez swojego towarzysza, Leandrosa, który nie ufał swojemu kapitanowi i zgłosił jego moce Inkwizycji. Odizolowany i zabrany na przesłuchanie przez Inkwizytora Thraxa, któremu to towarzyszył oddział Czarnych Templariuszy, po czym zniknął z kronik Zakonu na pewien czas. Cato Sicarius, który czuł, że został pominięty w dowództwie po Pierwszej Wojnie z Tyranidami, zastąpił Titusa jako Kapitan Drugiej Kompanii.

Titus spędził ponad wiek w niewoli Inkwizytora Thraxa, podczas gdy Inkwizytor próbował ustalić przyczynę oporności Titusa na energie empiryczne uwolnione na Graii. Poddano go psychicznemu biczowaniu i brutalnym torturom umysłu, a mimo że nie stwierdzono żadnych oznak zepsucia, Inkwizytor odmówił zwolnienia swojego więźnia. W tym czasie Mistrz Marneus Calgar złożył liczne petycje do przedstawicieli Świętych Zakonów Inkwizycji Imperatora, domagając się zwrotu swojego kapitana do Zakonu Ultramarines. Calgar nigdy się nie dowiedział, czy te prośby trafiły na głuche uszy, czy też zaginęły w labiryntowych poziomach tajemnicy i samozwańczej hierarchii, która istnieje w Inkwizycji. Przez wiele lat nie dotarła do niego żadna wiadomość ani o Inkwizytorze Thraxie, ani o jego więźniu, Demetrianie Tytusie...

Straż Śmierci i pokuta[]

	Odkryjemy wiele prawd... kosmiczny marine.
	— Inkwizytor Thrax

Gerome Thrax torturował Titusa i choć nie mógł znaleźć w nim skażenia, to jego niechęć do Astartes sprawiła, że nakazał zamknąć Ultramarine w polu statycznym w jednej z cel w jego kwaterach. Sam Inkwizytor przez lata obserwował inne Zakony i starał się udowodnić, że Astartes są również zagrożeniem dla ludzkości. Był jednym z pierwszych, którzy ostrzegali Lordów Terry przed zapędami dyktatorskimi Lugfta Hurona na Badab, a potem doprowadził sam do ogłoszenia zdrajcami sześciu różnych Zakonów Marines. Koniec końców, Thrax sam podczas jednej ze swoich misji został opętany i skończył swój żywot z rąk Szarych Rycerzy...

Zgodnie z protokołami po upadku Inkwizytora podczas służby, Ordo Malleus nakazuje przeszukać własności upadłego Inkwizytora w celu wybadania przyczyn korupcji i ewentualnie zniszczeniu jego popleczników i zapobiegnięciu przyszłych zdrad. Po śmierci Thraxa, siły z Zakonu Czerwonych Łowców (ang. Red Hunters) zostały wysłane, aby zbadać i zabezpieczyć posiadłości Inkwizytora. W odległej stacji obserwacyjnej Inkwizycji, daleko na południe galaktyki, szwadron śmierci (Kill-Team) Czerwonych Łowców odkrył prawie dwudziestu więźniów, poddanych przesłuchaniu przez Kosmicznych Marines, zamkniętych w komorach statycznych, zachowanych od upływu czasu. Historia Titusa mogła się tam zakończyć, gdyby Inkwizytor odpowiedzialna za nadzór nad przejęciem materiałów Thraxa czuła się skłonna ukryć wstyd swojego kolegi. Zamiast tego Titus i kilku innych wojowników z różnych zakonów, którzy przyciągnęli uwagę Thraxa, zostali przewiezieni do twierdzy Straży Śmierci, Fortecy Straży, aby zostać ocenieni.

Titus wszedł do służby w twierdzy obserwacyjnej jako członek tzw. Czarnych Tarcz - jego wcześniejsza tożsamość była nieznana tym, z którymi walczył u boku. Otrzymując żadnych wieści od swoich braci od czasu swojej niewoli, uwierzył, że przyniósł hańbę swojemu imieniu i imieniu szlachetnych Ultramarines, i postanowił, że nie jest godny noszenia nazwy swojego zakonu. Jeśli mógłby służyć Imperium i swojemu Imperatorowi jako brat bojowy polujący na obcych w Straży Śmierci, aż do momentu, gdy śmierć go weźmie, zrobi to z przyjemnością, nie pragnąc już osobistej chwały, tak jak na początku swojego życia jako Kosmiczny Marine.

Wśród szwadronów śmierci w Twierdzy, Titus wykazał się znajomością wielu obcych gatunków uznawanych za największe zagrożenie dla Imperium, chociaż nigdy nie chełpił się opowiadaniem o swoich wyczynach, jak to robią wojownicy z niektórych zakonów. Przyjął imię Nullus, całkowicie pozbywając się swojej przeszłej tożsamości, aby w pełni poświęcić się niszczeniu xenos. Jako Nullus, Titus postanowił walczyć i umrzeć, jeśli zajdzie taka potrzeba, jako wojownik Straży Śmierci, co niemal się wydarzyło podczas akcji przeciwko Tyranidom z Floty-Roju Leviathan podczas początkowych etapów Czwartej Wojny Tyranidzkiej.

Powrót do Ultramarines - odrodzenie poprzez Rubikon Primaris[]

Nullus, jako członek szwadronu śmierci Kasaeran, został wysłany do Systemu Recidious na pokładzie kanonierki typu Corvus Blackstar. Jego drużyna miała wzmocnić siły Astra Militarum stacjonujące tam, które były już osłabione przez straty poniesione podczas zbiórki sił potrzebnych dla Krucjaty Indomitus w Imperium Sanctus. Okręt bojowy drużyny został zestrzelony przez roje latających bioform, zmuszając wojowników do walki z obcymi na powierzchni planety. Tam Titus został ciężko ranny przez potwornego Tyranida - Karnifexa. Gdy życie uciekało z jego rozdartego ciała, a jego bracia ze Straży leżeli zabici wokół niego, przygotowywał się do oddania swojej duszy Imperatorowi. Wtedy Titus został ponownie został zjednoczony z wojownikami Ultramaru, gdy siły uderzeniowe Ultramarines przybyły, aby odciążyć Straż Śmierci na planecie Kadaku.

Kadaku nie mogło zostać już ocalone, a reszta sił Straży zdołała zabrać zabrać ciała poległych i wydostać się z system na pokładach kanonierek Ultramarines. Jedyny ocalały ze Szwadronu Kasaeran, Nullus, został zabrany na pokładzie Thunderhawka na pokład okrętu Ultramarines na rozkaz Naczelnego Kronikarza Tiguriusa. Na pokładzie Sprawiedliwej Furii, w salach apotekarionu miał zostać przebadany. Rany jego były straszliwe i szybko musiał przejść Rytuały Calgariańskie, które sprawiły, że stał się Primaris Marine. Titus został powitany na nowo w szeregach Ultramarines i mianowany Porucznikiem w swojej dawnej Kompani pod dowództwem Kapitana Sevastusa Acherana, który notabene w momencie jak Titus został zabrany Ultramarines dopiero opuszczał szeregi zwiadowców zakonu.

Niektórzy pośród Ultramarines byli sceptyczni wobec powrotu Titausa w ich szeregi, lecz wcześniej Tigurius przebadał osobiście Titusa i ogłosił, iż ten jest czysty od korupcji Chaosu. Poinformował on Calgara, a ten nakazał natychmiastowe włączenie Titusa w szeregi Synów Ultramaru. Titus ponownie mógł dzierżyć błękit Macragge i nieść gniew Imperatora Jego wrogom.

Cytaty[]

"Staram się wynieść jak najwięcej mądrości z niego" (Codex Astartes). "Wszyscy to robimy. Ale czasem też warto samemu pomyśleć, Leandrosie. " - Titus o naukach Codex Astartes w rozmowie z Leandrosem.

Kodeks Astartes jest zbiorem zasad. Kieruje nami, kształtuje nas jako Ultramarines, uczy nas, że obowiązek i honor jest ponad wszystko, lecz jak będziemy żyć z tymi zasadami jest prawdziwym testem dla kosmicznego marine. A ty... zawiodłeś. - Titus w ostatniej rozmowie z Leandrosem, nim został zabrany przez Inkwizycję.

Uwolnijcie furię tą samą, jaką mieliście podczas Krucjaty Aureliańskiej. Z radością przywitam kilkoro Krwawych Kruków u naszego boku. - Titus na widok Krwawych Kruków na Grai.

Galeria[]

Źródła[]

White Dwarf 198 str. 54, 55, 56, 57, 58, 61
Warhammer 40,000: Space Marines (gra PC)
Warhammer 40,000: Space Marines II (gra PC)
Warhammer Community - Lieutenant Titus Storms Into Action With a New Miniature in Space Marine: The Board Game