Członek 73. Epsilickich Orłów
73. Regiment Epsilickich Orłów (ang. 73rd Epsilic Eagles) zdobył rozgłos i szacunek w systemie Varinus za dobrze zorganizowaną obronę przeciwko kilku rajdom Mrocznych Eldarów z kabały Gasnącego Słońca. Żądni krwawej rozrywki obcy pod przewodnictwem Archonta Vorl-Xoelanth prowadzili najazdy na populacje planet Nusius II oraz Nusius III. Jak zazwyczaj obcy prowadzili błyskawiczne ataki, a miejscowy garnizon Gwardii Imperialnej nie był w stanie dorównać napastnikom pod względem płynności i szybkości. Ci z żołnierzy, którzy nie umarli szybko cierpieli straszne katusze po czym posłużyli jako eksperymenty dla kowenów Homunkuli. Imperium nie mogło pozostać obojętne na taką dozę cierpienia i Dowództwo Segmentum rozkazało 73. Epsilickich Orłów utrzymywać czujną obecność w systemie, by w razie potrzeby szybko przemieścić się do najechanego miasta i powstrzymać kolejny atak obcych. Kiedy ze świątyni w dzielnicy slumsów Nusius II nadeszło zawiadomienie o Korsarzu Mrocznych Eldarów, Potomkowie natychmiast wsiedli do swych Valkirii i wyskoczyli z szybujących nad miastem samolotów. Dzięki gravo-chronom zdołali okrążyć wroga i wziąć go z zaskoczenia. Mroczni Eldarzy nie spodziewali się tak błyskawicznego ataku. Ten błąd dużo ich kosztował, ponieważ zostali poważnie spowolnieni dzięki czemu większe imperialne siły zostały zorganizowane. Razem z gwardzistami z Astra Militarum Potomkowie Tempestus wypędzali Mrocznych Eldarów z miasta, aż w końcu obcy odlecieli i już nigdy nie pokazali się w systemie. Mimo iż Szturmowcy nie zabili Archonta, ich szybkie i świetnie skoordynowane ataki uratowały tysiące cywilów przed pojmaniem w niewolę przez psychopatycznych Xenos.
Godło[]
Symbolem noszonym przez żołnierzy Regimentu jest topornie stylizowana pięść znana jako Rękawica. Powód takiej symboliki znany jest jedynie regimentalnym Tempestorom. Nigdy nie wyjawili tajemnicy nikomu z zewnątrz. Czy Rękawica jest dowodem chwały czy hańby pozostaje tajemnicą.
Źródła
Codex: Militarum Tempestus 6th edition, s. 23